.

1st Paragraph : Description of the gift Ever since last night's supermarket match, my mother-in-law had locked herself in her room. ​Early in the morning, I woke up suddenly to a loud noise coming from the kitchen.  When I checked, the time was 5:30 AM. It looked like my mother-in-law had stepped onto the ground quite early today! 😮 ​When I rushed to the kitchen, there she was, having cooked red raw rice and scraping coconut to make pol sambol. ​As soon as she saw me, putting on a face like someone who had just risen from a sickbed, she said,  "I don't know, dear, my stomach is burning, probably from that fried rice we bought from outside last night”  “In our days, we ate rice for breakfast. But for the kids of this era, if they make a piece of bread or something sweet for breakfast, they think they are done”  “That's why, without thinking about my exhaustion, I cooked some rice this morning," giving me a grand opening for her 'innings'. 🏏 ​Suppressed my...

° පළවෙනි පරිච්ඡේදය : අද නිවාඩු දවසක්. හැබැයි ඒත් ඇහැරෙන්න උනේ නම් පාන්දරම නැන්දම්මගෙ පොට් එලාම් එකටම තමයි. මම කුස්සියට යද්දි ලොකු කේතලයක් තියන් උතුරවනව. මාව දැකපු ගමන් "අනේ දුවේ ඔයා දැම්මම ඇහැරුනේ ඇයි?? අද නිවාඩු නේද??" කියල මගෙන් අහනව.  මට කියන්න ගොඩක් දේවල් කටට ආවත් බොහොම අමාරුවෙන් කට වහගෙන හිටියෙ. උදේට කාල බීල ඉවරවෙලා ඉන්නකොට හස්බන්ඩ් ඇහැව්ව “අද දවල්ට එළියෙන් කමු" කියලා. මම ඉතින් "හරි, අද මගේ ගාණේ හොඳ තැනකින් බුෆේ එකකට යමු" කියලා කිව්ව.  හැමෝමත් එක්ක ලොකු හෝටලයකට ගියේ මැච් එක මගේ අතට ගන්න බලාගෙන.😊 ​හෝටලයට ගිහින් මේසෙට වාඩි වෙනකොටම හස්බන්ඩ් හිටියේ හරියට 'ටොස්' එක දිනන්න බලාගෙන ඉන්න කැප්ටන් කෙනෙක් වගේ බයෙන් බයෙන්. ​ ​අපි කෑම බෙදාගන්න බුෆේ ලයින් එකට ගියා. මම ඉතින් ප්ලේට් එකට සලාද කොළයි, සුදු බත් ටිකකුයි, චිකන් කෑල්ලක් විතරක් බෙදාගත්තේ. ​නැන්දම්මා මගේ පිඟාන දිහා බලාගෙන, මට විතරක් ඇහෙන්න මෙහෙම කිව්වා: ​"දැන් කාලේ ළමයින්ට කන්නත් බෑ, උයන්නත් බෑ. ඔය කොළ ජාති විතරක් කාලා කොහොමද ඇඟට පණක් ගන්නේ? අපේ කාලේ නම්..." කියල අතීතකාමය පටන් ගන්නකොටම මම අනිත් ප...

° පළවෙනි පරිච්ඡේදය : සුපර් මාකට් එකේ මැච් එකෙන් පස්සේ නැන්දම්මා කාමරයට වැදිච්ච ගමන්මයි. ​අද උදේ පාන්දරම කුස්සිය පැත්තෙන් ලොකු සද්දයක් ඇහිලා මම එකපාරටම ඇහැරුණා. බලද්දී වෙලාව උදේ 5.30 යි. නැන්දම්මා අද පාන්දරම ග්‍රවුන්ඩ් එකට බැහැලා වගේ 😮 ​මම ඉක්මනට කුස්සියට යනකොට මෙන්න නැන්දම්මා රතු කැකුළු බත් උයලා, පොල් සම්බෝලයක් කොටනවා. ​මාව දැක්ක ගමන් ලෙඩ ඇඳෙන් නැගිට්ට කෙනෙක් වගේ මූණ දාලා, "අනේ මන්දා දුවේ, ඊයේ රෑ කඩෙන් කාපු ෆ්‍රයිඩ් රයිස් එකටද කොහෙද මගේ බඩ පපුව දනවා” “​අපේ කාලේ නම් අපි උදේට කෑවේ බත්. මේ කාලේ ළමයින්ට ඉතින් උදේට පාන් කෑල්ලක් හරි සීනි කෑමක් හරි හැදුවාම ඉවරනේ” “අපිට එහෙම බැහැනෙ. ඒකයි මම මේ මහන්සි නොබලා උදේට බත් ටිකක් ඉව්වේ," කියලා මට ලොකු 'ඉනිමක' ආරම්භයක් දුන්නා. 🏏 ​මම ඉතින් හිනාව තදකරගෙන "අනේ ඇත්තද අම්මේ? මමත් මේ උදේට අම්මා ආසයි කිව්ව සුවඳැල් බත් උයන්නයි ලෑස්ති වුණේ. අරය ඒව ගත්තනෙ අම්මා ආස හින්දා. ​කමක් නෑ, අම්මා රතු කැකුළු ඉව්ව එක හොඳයි, මම සුවඳැල් බත් දවල්ට උයන්නම් කිව්වා. ​නැන්දම්මා "අනේ... පුතාට මං ගැන පුදුම ආදරයක් තියෙන්නේ," කියලා ශේප් එකේ විකට් එක ...