Muthuwrites | Sinhala/English Novels and Story Series

පළවෙනි පරිච්ඡේදය : රොකී සමග නැන්දම්මා අද උදේ පාන්දර 5.00ට විතර කුස්සියෙන් මහා ලොකු "බුරන සද්දයක්" ඇහුණා. මදැයි,දැන් නැන්දම්මගෙ වැඩේ රොකී පටන් අරගෙන වගේ. නැන්දම්ම කියල දීලවද්ද කියල මට හිතුන. මම සාලෙට එද්දී, මෙන්න නැන්දම්මා රෙදි කෑල්ලකුත් අරන් රොකීගේ පස්සෙන් දුවනවා. බැලින්නම් රොකී උදේම කුස්සියේ මැට් එක උඩ සෙල්ලම් දාලා💩 ​නැන්දම්මා මාව දැක්ක ගමන්, "බලන්නකෝ දුවේ, ඔයාල මේ ගෙදරට ගෙනාපු රාජකුමාරයා කරලා තියෙන හරිය” කියලා උදේ පාන්දරම මගේ ඇඟට තද "යෝකර්" පන්දුවක් එව්වා. 😐 ​මම ඉතින් හිනාව හිරකරගෙන, "අනේ අම්මේ... රොකී හරිම බුද්ධිමත් කියන්නේ ඒකනේ. මිනිහා දන්නවා අම්මා උදේම නැගිටිනව කියලා” “ඒකයි ඌ ඉක්මනට නැගිටගෙන තියෙන්නෙ, අම්ම ඌව එළියට එක්කගෙන යයි කියල. එහෙම නැති පාර තමයි ඌ හොදටම බුරන්න ගත්තෙ..අම්මට තේරිල නැහැනෙ” “මොකද ඉතින් ඌ කතා කරල කියන්නයෑ. ඒකයි රොකී බැරිම තැන මෙතන වැඩේ කරල තියෙන්නෙ. මම මේ ටික ක්ලීන් කරන්නම්.අම්ම ඒ ගැන එච්චර තරහ ගන්න එපා” කිව්වා. නැන්දම්මා වචනයක්වත් නොකියා, රොකීගේ ලීෂ් එකත් අරන් මිදුලට බැස්සේ හරියට ඕපනින් එකට යන බැට්ස්මන් කෙනෙක් වගේ. 🐕 කොහොම හරි ...

පළවෙනි පරිච්ඡේදය : නැන්දම්මගෙ බයික් සෙල්ලම උදේ පාන්දරම ඇහැරුනේ නැන්දම්මගෙ ගාථා සද්දෙට. නැන්දම්මා කුස්සියට ගිහින් වළං සද්ද කරන්න කම්මැලි දවසට අපිව ඇහැරවන්න කරන්නෙ මහ හයියෙන් ගාථා කියන එක. මම කන්දෙක බෙඩ්ෂීට් එකෙන් හයියෙන් වහගෙන තව ටිකක් හොදට නිදාගත්ත. ඊට පස්සෙ නැගිටල කුස්සියට යද්දි නැන්දම්මා අහනව “අද නිවාඩු නේද?? ඇයි ඉතින් දුව තව ටිකක් නිදාගත්තෙ නැත්තෙ කියල 🙃 “අනේ අම්මෙ බලන්නකො. සැනසිල්ලෙ නිවාඩූ දවසෙ ටිකක් නිදියගෙන ඉන්නකොට මූසල කුරුල්ලෙක් ජනේලෙ ලගටම ඇවිල්ල කෑගහන්න ගත්තනෙ” කියල කියද්දිම මගෙ දිහා ඇස් දෙක ලොකු කරල බලපු නැන්දම්ම එතනින් ගියා නෙමෙයි විසි වුනා. මමයි හස්බන්ඩ්නුයි උදේට කාල සාලෙට වෙලා නිදහසේ තේ බොමින් හිටියේ. එකපාරටම ගේ ඉස්සරහා මහා සද්දෙන් අලුත්ම වර්ගයේ ස්පෝර්ට්ස් මෝටර් බයික් එකක් නැවතුණා. ​බලද්දී ඒ ආවේ වෙන කවුරුත් නෙවෙයි, නැන්දම්මාගේ බාල නංගියි එයාගේ පුතයි. පුතා ඉතින් අලුත්ම රේසිං බයික් එකක් අරන් පුංචි අම්මවත් තියාගෙන අපේ ගෙදර ඇවිත් "ෂෝ ඕෆ්" එකක් දාන්න 🙂 ​කාමරේ හිටපු නැන්දම්මා බයික් එකේ සද්දෙට එලියට දිව්වා. පුංචි අම්මා බයික් එකෙන් බැහැලා,   "දැක්කද අක්කේ.. අපේ පු...

1st Paragraph : Description of the gift Ever since last night's supermarket match, my mother-in-law had locked herself in her room. ​Early in the morning, I woke up suddenly to a loud noise coming from the kitchen. When I checked, the time was 5:30 AM. It looked like my mother-in-law had stepped onto the ground quite early today! 😮 ​When I rushed to the kitchen, there she was, having cooked red raw rice and scraping coconut to make pol sambol. ​As soon as she saw me, putting on a face like someone who had just risen from a sickbed, she said, "I don't know, dear, my stomach is burning, probably from that fried rice we bought from outside last night” “In our days, we ate rice for breakfast. But for the kids of this era, if they make a piece of bread or something sweet for breakfast, they think they are done” “That's why, without thinking about my exhaustion, I cooked some rice this morning," giving me a grand opening for her 'innings'. 🏏 ​Suppressed my l...

° පළවෙනි පරිච්ඡේදය : බුෆේ කෑම අද නිවාඩු දවසක්. හැබැයි ඒත් ඇහැරෙන්න උනේ නම් පාන්දරම නැන්දම්මගෙ පොට් එලාම් එකටම තමයි. මම කුස්සියට යද්දි ලොකු කේතලයක් තියන් උතුරවනව. මාව දැකපු ගමන් "අනේ දුවේ ඔයා දැම්මම ඇහැරුනේ ඇයි?? අද නිවාඩු නේද??" කියල මගෙන් අහනව. මට කියන්න ගොඩක් දේවල් කටට ආවත් බොහොම අමාරුවෙන් කට වහගෙන හිටියෙ. උදේට කාල බීල ඉවරවෙලා ඉන්නකොට හස්බන්ඩ් ඇහැව්ව “අද දවල්ට එළියෙන් කමු" කියලා. මම ඉතින් "හරි, අද මගේ ගාණේ හොඳ තැනකින් බුෆේ එකකට යමු" කියලා කිව්ව. හැමෝමත් එක්ක ලොකු හෝටලයකට ගියේ මැච් එක මගේ අතට ගන්න බලාගෙන.😊 ​හෝටලයට ගිහින් මේසෙට වාඩි වෙනකොටම හස්බන්ඩ් හිටියේ හරියට 'ටොස්' එක දිනන්න බලාගෙන ඉන්න කැප්ටන් කෙනෙක් වගේ බයෙන් බයෙන්. ​​ අපි කෑම බෙදාගන්න බුෆේ ලයින් එකට ගියා. මම ඉතින් ප්ලේට් එකට සලාද කොළයි, සුදු බත් ටිකකුයි, චිකන් කෑල්ලක් විතරක් බෙදාගත්තේ. ​නැන්දම්මා මගේ පිඟාන දිහා බලාගෙන, මට විතරක් ඇහෙන්න මෙහෙම කිව්වා: ​"දැන් කාලේ ළමයින්ට කන්නත් බෑ, උයන්නත් බෑ. ඔය කොළ ජාති විතරක් කාලා කොහොමද ඇඟට පණක් ගන්නේ? අපේ කාලේ නම්..." කියල අතීතකාමය පටන් ගන්නකොටම මම...

° පළවෙනි පරිච්ඡේදය : සුපර් මාකට් එකේ මැච් එකෙන් පස්සේ නැන්දම්මා කාමරයට වැදිච්ච ගමන්මයි. ​අද උදේ පාන්දරම කුස්සිය පැත්තෙන් ලොකු සද්දයක් ඇහිලා මම එකපාරටම ඇහැරුණා. බලද්දී වෙලාව උදේ 5.30 යි. නැන්දම්මා අද පාන්දරම ග්‍රවුන්ඩ් එකට බැහැලා වගේ 😮 ​මම ඉක්මනට කුස්සියට යනකොට මෙන්න නැන්දම්මා රතු කැකුළු බත් උයලා, පොල් සම්බෝලයක් කොටනවා. ​මාව දැක්ක ගමන් ලෙඩ ඇඳෙන් නැගිට්ට කෙනෙක් වගේ මූණ දාලා, "අනේ මන්දා දුවේ, ඊයේ රෑ කඩෙන් කාපු ෆ්‍රයිඩ් රයිස් එකටද කොහෙද මගේ බඩ පපුව දනවා” “​අපේ කාලේ නම් අපි උදේට කෑවේ බත්. මේ කාලේ ළමයින්ට ඉතින් උදේට පාන් කෑල්ලක් හරි සීනි කෑමක් හරි හැදුවාම ඉවරනේ” “අපිට එහෙම බැහැනෙ. ඒකයි මම මේ මහන්සි නොබලා උදේට බත් ටිකක් ඉව්වේ," කියලා මට ලොකු 'ඉනිමක' ආරම්භයක් දුන්නා. 🏏 ​මම ඉතින් හිනාව තදකරගෙන "අනේ ඇත්තද අම්මේ? මමත් මේ උදේට අම්මා ආසයි කිව්ව සුවඳැල් බත් උයන්නයි ලෑස්ති වුණේ. අරය ඒව ගත්තනෙ අම්මා ආස හින්දා. ​කමක් නෑ, අම්මා රතු කැකුළු ඉව්ව එක හොඳයි, මම සුවඳැල් බත් දවල්ට උයන්නම් කිව්වා. ​නැන්දම්මා "අනේ... පුතාට මං ගැන පුදුම ආදරයක් තියෙන්නේ," කියලා ශේප් එකේ විකට් එක ...

° පළවෙනි පරිච්ඡේදය : වණ්ඩු ආප්ප කුස්සියෙන් ආව සද්දෙට උදේ උඩ ගිහින් ඇහැරුනේ. වෙලාව බලද්දි පාන්දර 4 යි. අද හස්බන්ඩ් කෑම ගෙනියන්නෙ නැහැ කියල කිව්ව ඔෆිස් එකේ ලන්ච් එකක් කියල. පාන්දරම උයන්න ඕනෙ නැති හින්ද පාන්දර නැගිටින්න ඕනෙ වුනේ නැහැ. ඊයෙ නැන්දම්මටත් ඒක කියල තිබුනෙ. ඒත් මේ නැන්දම්මට නම් නින්ද යන්නෙ නැද්ද මන්ද මහ පාන්දර නැගිට ගන්නෙ. කන් දෙක තදට වහගෙන තව ටිකක් නිදිය ගත්ත 😴 හයට විතර නැගිටල කුස්සියට යද්දි කුස්සියෙ ඇත්තටම යක්කු ක්‍රිකට් මැච් එකක් ගහල වගේ. මගෙ පිටිපස්සෙන් කුස්සියට ආපු හස්බන්ඩ්නුත් ඇස් දෙක ලොකු කරගෙන කුස්සිය දිහා බලන් ඉන්නව මම දැක්ක. “මොනවද අම්මෙ ඔය කරන්නෙ?” කියල අහනකොට “ අද පොඩි දුව එනවනෙ. මම මේ එයාලට වණ්ඩු ආප්ප ටිකක් හැදුව. කොහෙද ඒගොල්ලන්ට ඕව කන්න හම්බුවෙන එකක්‍ යෑ” කියල කිව්වෙ හරියට රාජතාන්ත්‍රික රාජකාරියක් වගේ. මම ඉතින් සෑහෙන වෙලාවක් අරගෙන කුස්සියත් අස් කරල උදේ කරන්න තියන වැඩ ටිකහ් ඉවර කරල කාමරේට ගියා මගෙ ඔෆිස් එකේ වැඩ වලට. දවල් දහය විතර වෙද්දි පොඩි අක්ක ආව සද්දෙ ඇහුන මට. ඉතින් මමත් ගියා ඉක්මනට එයාලගෙ මැච් එක කොහොමද ප්ලේ කරන්නෙ කියල බලන්න ඕන නිසා 😊 “අනේ දුවේ මම අද උදේම නැ...

° පළවෙනි පරිච්ඡේදය : මගෙ ෆස්ට් ඉයර් එකේ…..තිසීස් එක…….ප්‍රොජෙක්ට් එක…….සෑහෙන සාර්ථකව කරගත්ත………ඊට පස්සෙ තිබ්බෙ එක්සෑම් එක……..ඒකත් හොදටම කරගන්න මම ගොඩක් මහන්සි උනා……. සෙත් එහෙමත් ගොඩක් බිසි වෙලා හිටියෙ…….එයාගෙ ෆයිනල් එකනෙ……… එයාට මටත් වඩා සෑහෙන වැඩ ගොඩක් තිබුන කරන්න.......එයාගෙ ඒ වැඩ අතරෙත් එයා මං ගැන ගොඩක් හොයල බැලුව…….. …….අන්තිම දවසෙ එක්සෑම් එකට යද්දිත් මට ගොඩක් පේන්ස් එහෙම තිබුන...........කොලෙජ් එකේ මෙඩිකල් සෙන්ටර් එකෙන් බෙහෙත් ගත්ත වෙලාවෙ දුන්න පේන් කිලර්ස් අරගෙන........... කොහොම හරි පේන්ස් ඔක්කොම අමතක කරල එක්සෑම් එකේ වැඩ ටිකත් හොදටම කර ගත්ත.............. ඒත් එක්සෑම් එක ඉවරවෙලා හෝල් එකෙන් එලියට එනව විතරයි මට මතක……… මට යාන්තම් මතකයි...... සෙත් ඈත හිටිය වගේ…….. මට සෙත්ව බොද වෙලා වගේ පෙනිල...........ඊලගට හැමදේම අදුරු උනා………… ඊට පස්සෙ සිහිය එනකොට මම හිටියෙ හොස්පිට්ල් එකක ඇදක් උඩ………… මගෙ ලගම ඉදගෙන මගෙ අතක් අල්ලගෙන හිටියෙ සෙත්……..මට ඒ වෙද්දිත් හොදටම බඩ, කොන්ද හරියෙ පේන්ස් එනව……. “ මොනවද මට උනේ…….....ඇයි මේ….....හොස්පිට්ල් එකක් නේද ........?" " හරි ……හරි…… ඔක්කොම කියන්නම් කල්පනා...

° පළවෙනි පරිච්ඡේදය : නැන්දම්මගෙ සබන් ගෑම නිවාඩු දවසක් . උදෙන්ම උඩ ගිහිල්ල ඇහැරුනේ මහ හයියෙන් ඇහෙන ගාථා සද්දෙකට. නැන්දම්මා උදේ පාන්දරම සාලේ තියෙන බුදු පිළිමය ගාව මහ හයියෙන් ගාථා කියනව. ගාථා කියන සද්දෙට වඩා මට ඇහුණේ "තොපි තවම නිදිදෝ..." කියන උපසිරැසිය වගේ. 😂 නැගිටින්න කම්මැලිකමටම කණ් දෙකත් වහගෙන තව ටිකක් නිදියගත්ත. ​ටිකකින් ඇහැරිලා කුස්සියට යනකොට නැන්දම්මා හාල් ගරනවා. මාව දැක්ක ගමන් මූණට මහා කරුණාවන්ත හිනාවක් දාගෙන කියනවා, "අනේ දුවේ, ඔයා නිදාගන්න. මම මේ හාල් ටික ගැරුවා. දැන් කාලේ ළමයින්ට හාල් ගරන්න තේරෙන්නේ නෑනේ, ගල් වැලි අහුවෙනවා" කියලා. මම ඉතින් කිචන් ටොප් එක උඩ තිබ්බ සුපර් මාකට් එකෙන් ගෙනාපු 'සම්බා හාල්' පැකට් එක දිහා බලලා හිනාවුණා. (ඒකේ ලොකුවටම ගහලා තිබුණා 'ගල් වැලි ඉවත් කල පිරිසිදු හාල්' කියලා) ඒක ගැන කොයි තරම් කිව්වත් වැඩක් නැහැ. නැන්දම්මා හාල් ගරලම තමයි නවතින්නෙ. 😏 මම ඉතින්, "අනේ ඔව් අම්මේ, ඔයා ගරපු හින්දා හොඳයි, නැත්නම් ඔයාගේ පුතාට බත් කද්දී ගල් හැපෙයි" කිව්වා. ​දවල්ට මම පොළොස් ඇඹුලක් හැදුවා, හස්බන්ඩ් කන්න වාඩි වෙලා, "අම්මෝ......

° 1st Paragraph : Meanwhile, one day Seth took me to his house to introduce me to his parents.​Just like Seth, his mother and father were incredibly kind people. They welcomed me with so much love, treated me warmly, and spoke to me affectionately. Yet, deep down, I felt like they weren't entirely pleased with our affair. It was something I just couldn't understand at the time. ​A few days later, I brought it up with Seth. ​"Look, Kalpana, my parents absolutely love you. There’s no issue with that at all," Seth explained gently. "But here’s the thing... they are just worried that I might move to Sri Lanka with you. You see, you’re the only child in your family, and that’s what’s bothering them. But we can fix this, Kalpana. Let's ask your parents to come here too, at least for a little while. They can split their time between there and here, and we can visit them too." ​That was how we dreamed about our future. Even though he was born and raised in a Wes...